Η νέα συλλογή «17» της ταλαντούχας σχεδιάστριας εκπλήσσει με τις χειροποίητες λεπτομέρειες, τα κεντήματα και τις πρωτότυπες παρεμβάσεις πάνω στα υφάσματα.

 

Το μαύρο, το χρυσό και το μαύρο-nude ριγέ κυριαρχούν στη χειμερινή κολεξιόν της Levinia. Τα υφάσματα είναι κυρίως πλεκτά, ταιριασμένα με ευφάνταστη τεχνική κατασκευής. Το τσαλακωμένο βελούδο και η οργάντζα προσθέτουν μια νότα εκλεπτυσμένου γούστου.

Τα κεντημένα jacket, οι pencil και cloche φούστες με τις συμμετρικές σειρές από κρόσια, τα tops από οργάντζα, τα παντελόνια, οι παντελόνες και τα shorts, τα παλτό, οι ζώνες και οι εσάρπες συνδυάζονται μοναδικά για να δημιουργήσουν ένα μοντέρνο, φίνο και ανεπιτήδευτο στυλ.

Η Αρμενοκύπρια σχεδιάστρια υψηλής ραπτικής με προσέγγιση ready-to-wear μας μυεί στον δικό της κόσμο της μόδας και αισθητικής όπου κυριαρχούν η θηλυκή κομψότητα και η άνεση.

 

1) Ποιά είναι η πηγή έμπνευσης της χειμερινής κολεξιόν; Με ποιά υφάσματα δουλέψατε και πως αποφασίσατε να την ονομάσετε ''17'';

 

Η έμπνευση για μένα μπορεί να προέλθει από οτιδήποτε, αρκεί να είναι γνήσιο και αυθεντικό. Από το τοπίο που βλέπω σε μία εκδρομή, από τους ανθρώπους που συναναστρέφομαι ή συναντώ τυχαία στο δρόμο, από τη μουσική, από τη γεύση του φαγητού, από τις μυρωδιές.  Η ίδια μου η ζωή, οι δυσκολίες και οι χαρές της είναι αφορμή για δημιουργία.

 

Για τη νέα σεζόν ήθελα τα ρούχα μου να αποπνέουν τη φρεσκάδα και την αισιοδοξία της νεότητας, γιατί ζούμε μια δύσκολη περίοδο γεμάτη έννοιες και προβλήματα. Τα υφάσματα που χρησιμοποίησα είναι κυρίως πλεκτά, ταιριασμένα με μία δική μου τεχνική, το τσαλακωμένο βελούδο και η οργάντζα.  Πρόσθεσα χειροποίητα τελειώματα, κεντήματα, κρόσσια και πινελιές, γιατί μου αρέσει η λεπτομέρεια στο ρούχο, εκείνο το «κάτι» που το κάνει να ξεχωρίζει. Ως προς τα χρώματα, κυριαρχούν το μαύρο, το χρυσό, το πράσινο και το μαύρο-nude ριγέ.

 

 Το «17» είναι η νέα χρονιά που έχουμε μπροστά μας. Ένας αριθμός διαφορετικός από τα στερεότυπα που συνδέονται με την καλή τύχη και που ελπίζω να είναι τυχερός για όλους μας.

 

2) Τι είναι αυτό που πυροδότησε το ενδιαφέρον σας για να ασχοληθείτε επαγγελματικά με την μόδα;

 

Η σχέση μου με τη μόδα θα μπορούσα να πω πως άρχισε από την παιδική μου ηλικία. Μου άρεσε πάντοτε ό,τι έχει σχέση όχι τόσο με τη μόδα, αλλά με την εμφάνιση και τους συνδυασμούς. Μου άρεσε να παρατηρώ το ντύσιμο των μεγάλων και όσο για τον εαυτό μου, συνδύαζα πάνω μου πολλές φορές ετερόκλητα κομμάτια και το αποτέλεσμα ήταν πάντα διαφορετικό απ' ότι των άλλων παιδιών της ηλικίας μου. Σπούδασα image consulting και σχέδιο μόδας. Στα πρώτα επαγγελματικά μου βήματα ασχολήθηκα με το styling, οπότε η απόφαση να περάσω σταδιακά στο σχέδιο και στη δημιουργία των ρούχων ήλθε σαν φυσική εξέλιξη.

3) Ποιά συμβουλή θα δίνατε στους νέους επίδοξους σχεδιαστές μόδας;

 

Ο σχεδιαστής στο χώρο της μόδας είναι δημιουργός ονείρων, ο ίδιος όμως ζει σε μία σκληρή πραγματικότητα. Είναι διαρκώς εκτεθειμένος. Το λάθος έχει προσωπικό κόστος και δεν συγχωρείται εύκολα. Οι απαιτήσεις είναι μεγάλες και ο ανταγωνισμός αδυσώπητος. Βεβαίως το ταλέντο μετράει, χρειάζεται όμως πειθαρχία και σκληρή δουλειά. Γι' αυτό κάθε νέος που ξεκινά σ' αυτόν τον τομέα θα πρέπει να διαθέτει τη στόφα του δρομέα μεγάλων αποστάσεων.

 

4) Τι ορισμό θα δίνατε στη μόδα και ποιά είναι τα κομμάτια-κλειδιά που πρέπει να έχει η σύγχρονη γυναίκα στη ντουλάπα της;

 

Μόδα για μένα είναι η τέχνη και η πρόκληση να δείξεις όμορφο το ανθρώπινο σώμα. Να καλύψεις τις ατέλειες, να αναδείξεις τα προσόντα, να αποκαλύψεις το χαρακτήρα του προσώπου που φοράει το ρούχο. Προσπαθώ να φτιάχνω ρούχα διαχρονικά, πρακτικά και κομψά ταυτόχρονα. Απλά αλλά και πρωτότυπα τόσο στα σχέδια όσο και στους συνδυασμούς των χρωμάτων με  προσεγμένη ραφή και άψογη εφαρμογή.

Η σύγχρονη γυναίκα είναι δραστήρια και πολυάσχολη. Χρειάζεται ρούχα που ταιριάζουν και προσαρμόζονται σε διαφορετικές περιστάσεις. Βεβαίως, η ποικιλία που προσφέρεται είναι τεράστια. Τα βασικά όμως κομμάτια στο ντύσιμό της είναι, νομίζω, ένα μπλέιζερ, ένα κλασσικό παντελόνι, ένα statement jacket, μια φούστα ή παντελόνα κι ένα παλτό. Με αυτά τα κομμάτια και τα κατάλληλα αξεσουάρ μπορεί να είναι σωστά ντυμένη για κάθε περίσταση.

 

5) Ποιά είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον;

 

Η δουλειά μου απευθύνεται σε κάθε σύγχρονη, δραστήρια γυναίκα που θέλει να είναι ντυμένη κομψά, ποιοτικά και πρωτότυπα. Βεβαίως, στις συλλογές μου υπάρχουν συνήθως και κομμάτια για ιδιαίτερες περιστάσεις ή που κατασκευάζονται κατά παραγγελία. Για το κοντινό μέλλον θα ήθελα η δουλειά μου να γίνει γνωστή σε ευρύτερο κοινό. Οπωσδήποτε με ενδιαφέρει κάθε ευκαιρία που θα μου δοθεί να επεκταθώ και στο εξωτερικό.

 

Πηγή: marieclaire.gr

 

 

Το τεχνητό μαύρισμα με υπεριώδη ακτινοβολία είναι αθώο; Πολλοί καταναλωτές πιστεύουν ότι το τεχνητό μαύρισμα (σολάριουμ) είναι ένας ασφαλής τρόπος μαυρίσματος.

 

Όμως, η επιστημονική επιτροπή της ΕΕ, για τα καταναλωτικά προϊόντα, επισήμανε ότι επειδή η χρήση υπεριώδους ακτινοβολίας, για τεχνητό μαύρισμα, άρχισε να κατακτά την αγορά, μετά το 1990, δεν υπάρχουν αρκετά επιστημονικά δεδομένα για τα πλήρη αποτελέσματά της στην υγεία μας.

 

Θα χρειαστούν ακόμα πολλά χρόνια, για να έχουμε πλήρως τεκμηριωμένη άποψη, εάν το τεχνητό μαύρισμα προκαλεί καρκίνο του δέρματος. Όπως αναφέρει το Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών, η επιστημονική επιτροπή θεωρεί πολύ πιθανό ότι η χρήση των σολάριουμ, που χρησιμοποιούν είτε UVB ακτινοβολία, είτε UVA ακτινοβολία, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης κακοήθους μελανώματος ή μελανώματος στα μάτια.

 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε από τα κράτη - μέλη να εντείνουν τους ελέγχους ασφάλειας των σολάριουμ και των υπηρεσιών τεχνητού μαυρίσματος, που παρέχονται από ινστιτούτα ομορφιάς και αδυνατίσματος και γυμναστήρια.

 

Το ΚΕΠΚΑ ενημερώνει τους καταναλωτές, ότι το σολάριουμ πρέπει να πληροί τους κανόνες ασφαλείας.

 

Σύμφωνα με το ΚΕΠΚΑ η χρήση των σολάριουμ πρέπει να αποφεύγεται:

 

Aπό ανθρώπους, κάτω των 18 ετών, γιατί ο κίνδυνος εμφάνισης μελανώματος είναι ιδιαίτερα υψηλός, σε αυτές τις ηλικίες, όταν καταφεύγουν, στο τεχνητό μαύρισμα.

Aπό ανθρώπους, με κρεατοελιές.

Aπό ανθρώπους, με μελάνωμα ή οικογενειακό ιστορικό μελανώματος.

Aπό ανθρώπους, με ανοιχτό χρώμα δέρματος ή φακίδες.

 

Ο χρόνος παραμονής στο σολάριουμ εξαρτάται από τον τύπο του δέρματός μας.

Η προφύλαξη των ματιών είναι απαραίτητη, εάν θέλουμε να μαυρίσουμε με αυτόν τον τρόπο.

 

Πηγή: govastileto.gr

 

 

Μήπως τα μικρά μας πλασματάκια είναι λιγάκι περίεργα, ενίοτε και ιδιότροπα, χωρίς συνείδηση και λογική; Mήπως δε χρειάζεται πάντα να κατανοούμε και να εκλογικεύουμε τις αντιδράσεις τους;

Ειναι ψόφια από την κούραση, γιατί δεν πάνε για ύπνο; Κρατιούνται ενώ κοντεύουν να σκάσουν, γιατί δεν πάνε στο μπάνιο;

Συγκεντρώσαμε μερικά από τα πιο «μπερδευτικά» πράγματα που κάνουν τα παιδιά μας και με χιούμορ σας τα παρουσιάζουμε!

 

1. Γιατί κρατιούνται μέχρι την τελευταία στιγμή;

Why do they "hold it" until the very last minute?

 

...ή μέχρι και μετά την τελευταία στιγμή όταν ειναι πια πολυ αργά... Ποτέ δε θα το καταλάβουμε. Πόσο ενοχλητικό είναι να θέλεις να ανακουφιστείς και να μην πηγαίνεις; Mπορεί να τα δεις να ανατριχιάζουν, να σφιγγονται να κρατηθούν, να έχουν αντανακλαστικές κινήσεις που πάει το κεφαλάκι τους πέρα δώθε σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου συνοδευόμενο από ένα «μπρρρ», αλλά αν δεν έρθει η ύστατη ώρα, δεν αφήνουν το παιχνίδι για να πάνε στηντουαλέτα, ο κόσμος να χαλάσει...

Βαριούνται ή δε θέλουν να χάσουν το παιχνίδι τους. Και ακόμη και αν κοπανιέσαι να τους πείσεις ότι θα συνεχίσουν μετά να παίζουν, μπορεί να μη σε πιστεύουν.

 

2.Γιατί γλύφουν ανόητα πράγματα;

Why do they lick things?

 

Θα τα δεις με τις γλωσσίτσες έξω στα ρούχα, στα τζάμια, στους τοίχους και σε ό,τι άλλη ανοησία μπορείτε να φανταστείτε. Εντάξει, όχι όλα και όχι πάντα. Αλλά πολλά παιδάκια το κάνουν.

Και το κάνουν γιατί απλώς δοκιμάζουν την αίσθηση. Και της γεύσης και της γλώσσας τους στα υλικά.

 

3. Αλλάζουν γνώμη από τη μια στιγμή στην άλλη.

Why do they change their favorite thing at the blink of an eye?

 

Τα μισά κορίτσια του πλανήτη για χρόνια αγαπούσαν το ροζ. Εδώ και μερικά χρόνια, όλα ξύπνησαν μια μέρα με αγαπημένο χρώμα το μπλε. Δε χρειάζονται εξηγήσεις. Ευχαριστουμε Frozen. Ευχαριστούμε Ελσα και Αννα...

 

4.Γιατί αρνούνται να φάνε

Why do they refuse to eat?

 

Ακατανόητο. Μπορεί να πεινάνε, να τους αρέσει το φαγητό αλλά να αρνούνται πεισματικά. ΠΕΙΣΜΑΤΙΚΑ. Αυτή είναι η λέξη κλειδί. Πείσμα μπορεί να είναι η απάντηση, αντίδραση, προσέλκυση προσοχής, όπως θέλετε πείτε το. Είναι πάντως απολύτως απολαυστικές οι γκριμάτσες τους όταν πχ τους παρουσιάζεις ένα πιάτο με πουρέ και σε κοιτάνε σαν ΟΥΦΟ που νομίζεις ότι θα φάνε ΑΥΤΟ το πράγμα...

 

5.Θα θέλουν να μπουν στο νερό... ανεξάρτητα από τα πάντα

Why will they want to swim, no matter what?

 

Δώστους μίαπισίνα, μία θάλασσα, μία λίμνη, έναν καταρράκτη, ένα κουβά με νερό, θα θέλουν οπωσδήποτε να μπούνε μέσα. Δε θα τους νοιάζει αν το νερό είναι λίγο, πολύ, καθαρό, βρώμικο, ζεστό ή κρύο. Θα θέλουν να γίνουν μούσκεμα!

 

6. Γιατί δεν τους νοιάζει το κρύο;

Why do they not care about being cold?

Κάνει κρύο, εσείς δε μπορείτε να αποφασίσετε αν τους έχετε ντύσει με αρκετά... στρώματα ρούχων, αλλά εκείνα προφανώς δε νιώθουν το ίδιο. Θα κάνουν τα πάντα για να σας πείσουν ότι δε χρειάζονται μπουφάν. Αν κρυώνουν ή όχι, δεν το ξέρει κανείς.

 

7. Γιατί (γιατί, γιατί, γιατί) δεν θέλουν να πάνε για ύπνο;

Why (oh, dear Lord) do they never want to sleep?

 

Eίναι κουρασμένα, κλείνουν τα μάτια τους, αλλά αρνούνται. Αν εγώ νύσταζα και κάποιος μου έλεγε «ωρα για ύπνο» θα τον αγκάλιαζα, θα τον φιλούσα, θα κοιμόμουν πριν το σκεφτεί δεύτερη φορά και αλλάξει γνώμη. Τα παιδάκια μας πάλι όχι. Προτιμούν να αντιδράσουν, να κλαψουν, να θυμηθούν κάτι, να παίξουν, να πουν κάτι στον μπαμπά... Ουφ.

 

 

8. Και γιατι κοιμούνται πάντα τη λαθος στιγμή;

Why do they always seem to fall asleep at the wrong moment?

 

Φυσικά και όταν μπείτε στο αυτοκινητο θα κοιμηθουν...  Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Αυτό παλεύεται, σχεδόν προγραμματίζετια κι όλας, και πολλές φορές «σπρώχνουμε» το ταξίδι με το αυτοκίνητο την ώρα του ύπνου τους. Θα κοιμηθούν όμως και όταν αρχίσουν τα βεγγαλικά, και όταν ο αγαπημένος τους ήρωας ξεπροβάλλει στην τηλεόραση!

 

9. Γιατί βαριούνται όλη την ώρα, εκτός απο όταν κάνουν κατι πραγματικά πολύ βαρετό;

Why do they feel bored all the time, but not when doing something that's actually really boring?

 

Με εκατοντάδες παιχνίδια στο σπίτι τους, βαριούνται πολύ συχνά. Μπορούν να δουν όμως την ίδια ιστορία στην τηλεόραση ή να διαβάσουν το ίδιο βιβλίο ΕΚΑΤΟ φορές! Πώς γίνεται;;;;

 

10. Γιατί ξαπλώνουν στα πατώματα σε δημόσιους χώρους;

Why do they lie on the floor in public places?

 

Πόσο άνετα το κάνουν - πολύ. Πόσο φρήττει η μαμά- πάρα πολύ.

Και καλά, είναι βρώμικα, είναι σιχαμένα, είναι αγενές... Μα είναι και άβολο! Και χωρίς λογική μικρά μας, αγαπημενα, ζαβολιάρικα, σκανταλιάρικα τερατάκια!

 

Πηγή: www.mothersblog.gr

 

«Τέλεια!», «Δεν έχω δει πιο όμορφο», «Μπράβο σου»… Εκφράσεις που ακούμε συχνά, σε παιδικές χαρές, σχολικές αίθουσες, γενικά όπου υπάρχουν παιδιά. Τα λέμε για να ανεβάσουμε την αυτοεκτίμησή τους και καλά κάνουμε, έτσι δεν είναι; Ίσως και όχι… Νέα έρευνα υποστηρίζει ότι όταν οι ενήλικες το παρακάνουν επιβραβεύοντας το καθετί που κάνουν τα παιδιά, αντί να τα βοηθήσουν να νιώσουν καλύτερα για τον εαυτό τους, τελικά βλάπτουν την αυτοπεποίθησή τους, κυρίως όταν πρόκειται για παιδιά με χαμηλή αυτοπεποίθηση. Ο λόγος είναι ότι με τον τρόπο αυτό περνούν το μήνυμα ότι πρέπει να συνεχίσουν να ανταποκρίνονται στα υψηλά στάνταρντ που έχουμε θέσει κι ότι καλό θα ήταν να μην επιχειρήσουν να δοκιμάσουν κάτι καινούριο γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να αποτύχουν.

 

Για τις ανάγκες της έρευνας, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στην Επιθεώρηση Psychologocal Science, περισσότεροι από 700 γονείς και εκπαιδευτικοί ρωτήθηκαν πώς θα αντιδρούσαν στην υποθετική περίπτωση που ένα παιδί με χαμηλή αυτοπεποίθηση τους έδειχνε μια ζωγραφιά ή έλυνε μία άσκηση. Οι απαντήσεις του 25% των ερωτηθέντων εντάσσονται στην κατηγορία που οι ερευνητές θεωρούν ως «υπερβολική επιβράβευση», όπως για παράδειγμα «τέλεια», «απίστευτα» κ.λπ.

 

Σε ένα άλλο πείραμα, 240 παιδιά ηλικίας 8 έως 12 ετών συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο προκειμένου να υπολογιστεί η αυτοεκτίμησή τους. Στη συνέχεια, τους ζητήθηκε να φτιάξουν ένα αντίγραφο ενός διάσημου πίνακα, το οποίο όπως τους είπαν θα αξιολογούσε ένας επαγγελματίας ζωγράφος. Ο «ζωγράφος» αυτός έγραψε ένα σημείωμα σε κάθε παιδί, είτε εκθειάζοντας τη ζωγραφιά του («έφτιαξες μια υπέροχη ζωγραφιά») είτε απλά επιβραβεύοντας («η ζωγραφιά σου είναι πολύ όμορφη») ή χωρίς να το επιβραβεύει καθόλου. Στη συνέχεια τα ίδια παιδιά κλήθηκαν να φτιάξουν άλλη μία ζωγραφιά αλλά αυτή τη φορά τους έδωσαν το δικαίωμα να επιλέξουν: Η μία επιλογή, όπως τους είπαν, ήταν εύκολη αλλά δεν θα μάθαιναν και πολλά φτιάχνοντάς τη, ενώ η άλλη ήταν δύσκολη και σίγουρα θα έκαναν λάθη αλλά θα είχαν πολλά να μάθουν. Τα παιδιά με χαμηλή αυτοπεποίθηση που είχαν στο πρώτο στάδιο δεχτεί υπερβολική επιβράβευση διάλεξαν την εύκολη εικόνα.

 

Αντίθετα, τα παιδιά με υψηλή αυτοεκτίμηση διάλεξαν τη δύσκολη, ανεξάρτητα από το πόσα «μπράβο» είχαν ακούσει πριν, φανερώνοντας ότι η επιβράβευση έχει διαφορετικό αποτέλεσμα ανάλογα με το τι πιστεύει το ίδιο το παιδί για τον εαυτό του.

Πηγή: www.imommy.gr

Ό,τι Νέο

Subscribe
Diary
Diary